Keir Starmer, i cili udhëhoqi Partinë Laburiste drejt fitores në zgjedhjet e korrikut 2024, po përballet me kritika të shumta për mënyrën e ushtrimit të pushtetit. Pavarësisht suksesit në zgjedhje, shumë vëzhgues dhe bashkëpunëtorë vënë në dukje një hendek të thellë midis fushatës dhe qeverisjes, duke e përshkruar kryeministrin si të paaftë për të zbatuar një plan konkret.
Historiani Anthony Seldon, autor i biografive të disa kryeministrave, vlerëson se Starmer ka dështuar në tri drejtime kryesore: nuk ka kuptuar rolin e kryeministrit, nuk ka pasur një vizion të qartë për politikat ekonomike dhe nuk ka ditur të përzgjedhë stafin e duhur. Sipas Seldon, këto mangësi kanë bërë që qeverisja të përballet me vështirësi të vazhdueshme.
Disa punonjës që kanë punuar me Starmerin në ditët para fitores së vitit 2024, shprehën shqetësimin se nuk ekzistonte një plan i qartë për qeverisjen. Kritikat janë drejtuar edhe ndaj Sue Gray, ish-shefes së stafit, e cila u zëvendësua më pas nga Morgan McSweeney. Megjithatë, edhe ky ndryshim nuk solli stabilitetin e pritur, ndërsa emërimi i Peter Mandelson si ambasador në Washington u pa nga kritikët si një tjetër vendim i diskutueshëm.
Politologu David Runciman thekson se Partia Laburiste kishte dy vjet kohë për t’u përgatitur për qeverisje, por nuk e shfrytëzoi këtë periudhë. Sipas tij, Starmer u përqendrua tepër te disiplina për të fituar zgjedhjet, duke lënë pas dore hartimin e një filozofie politike që do ta mbante qeverinë të bashkuar në momente krize.
Përkundër këtyre vlerësimeve, disa aleatë e përshkruajnë Starmerin si një politikan punëtor dhe efektiv, i cili udhëhiqet nga parimi i drejtësisë. Megjithatë, në sondazhe, mbështetja për Partinë Laburiste ka rënë ndjeshëm, ndërsa vlerësimet personale për kryeministrin kanë qenë të ulëta, duke e vendosur atë në një pozitë të vështirë politike më pak se dy vjet pas marrjes së detyrës.