Tim Krul, portieri që u shndërrua në protagonist për Holandën në penalltitë kundër Kosta Rikës në vitin 2014, ka folur për psikologjinë që fshihet pas pritjes së një penalltie në skenën më të madhe të futbollit. Krul shpjegon se fokusi i tij kryesor ishte vështrimi në sytë e lojtarëve kundërshtarë. “Mund të shohësh se cilët janë më të nervozuar”, thotë ai, duke shtuar se kjo gjendje emocionale i pengon ata të godasin topin aty ku dëshirojnë.
Në atë ndeshje, trajneri Louis van Gaal e inkuadroi Krulin në lojë posaçërisht për penalltitë, duke shënuar herën e parë në historinë e këtij kompeticioni që ndodhte një gjë e tillë. Krul priti goditjet e Bryan Ruiz dhe Michael Umana, duke ndihmuar Holandën të kualifikohej në gjysmëfinale. Ky moment shënoi një ndryshim në mënyrën se si shihen penalltitë, duke zhvendosur vëmendjen nga aftësia e gjuajtësit te roli i portierit.
Për vite me radhë, debati për penalltitë ishte përqendruar te aftësia psikologjike e lojtarëve për të përballuar presionin. Megjithatë, zhvillimi i shkencës sportive dhe trajnimeve teknike ka treguar se portierët kanë sjellë variacione të mëdha. Emiliano Martinez për Argjentinën dhe Jordan Pickford për Anglinë janë shembuj të portierëve që janë bërë faktorë diferencialë. Për shkak të proaktivitetit të Martinezit, FIFA u detyrua të ndryshojë rregullat mbi lëvizjen e portierëve.
Krul shprehet se e pëlqente këtë situatë pasi kishte të paktën pesë mundësi për të ndërhyrë. Ai kujton momentin në Salvador kur, duke parë veten në ekranin e stadiumit, kuptoi rëndësinë e ndeshjes. “Kjo është ajo për të cilën ëndërron si djalosh i ri, të luash në një Botëror dhe të kesh ndikim për vendin tënd”, thotë ai.
Sot, portierët e trajtojnë qasjen e tyre si sekrete profesionale. Kur u pyet për strategjitë e tij, Pickford refuzoi të zbulonte detaje, duke e krahasuar këtë me spiunazhin industrial. “Detyra ime është të bëj pritje”, tha ai. Krul përfundon duke theksuar se, në këto momente, kontrolli emocional është çelësi dhe portierët janë bërë pjesa më vendimtare e penalltive.
Burimi: independent.co.uk