Andy Burnham do të hyjë në 10 Downing Street më 20 korrik, duke u bërë kryeministri i shtatë i Britanisë në pak më shumë se dhjetë vjet. Ky ritëm i ndryshimit të qeverive është i pashembullt që nga periudha 1827-1834. Referendumi i Brexit-it në vitin 2016 ka shkaktuar paqëndrueshmëri të vazhdueshme politike dhe ekonomike, me studime që vlerësojnë një rënie të PBB-së për frymë midis 6 dhe 8 për qind.
Pasi kryeministri në largim, Keir Starmer, refuzoi kërkesën e Trump për qasje në bazat britanike për operacione lidhur me Iranin, presidenti amerikan e ka kritikuar publikisht Starmer-in. Pavarësisht përpjekjeve të Starmer-it për të ndërtuar një marrëdhënie të ngushtë, përfshirë ftesat për vizita shtetërore, dinamika midis dy vendeve mbetet e vështirë.
Trump e ka kundërshtuar vendimin e qeverisë britanike për t'ia kthyer sovranitetin e ishujve Mauritius, duke e cilësuar atë si një "akt të madh budallallëku". Washingtoni kërkon kontroll të sigurt mbi bazën ushtarake në Diego Garcia dhe ka sugjeruar mundësinë e blerjes së ishullit.
Në fushën e mbrojtjes, Burnham planifikon të rrisë shpenzimet në 2,7 për qind të PBB-së deri në fund të dekadës. Megjithatë, ekzistojnë thirrje për një rritje në të paktën 3,5 për qind për të ruajtur unitetin brenda Partisë Laburiste. Dorëheqja e Sekretarit të Mbrojtjes, John Healey, në qershor, pas dështimit të Starmer-it për të garantuar një nivel më të lartë të shpenzimeve, shërben si një paralajmërim për Burnham-in.
Për të adresuar pasojat e Brexit-it, Burnham planifikon një turne në zona të ndryshme të vendit për të hapur një dialog kombëtar mbi ndikimin ekonomik të daljes nga BE. Ky proces synon të krijojë bazën për një riorientim ekonomik drejt Bashkimit Evropian, duke reduktuar varësinë nga Shtetet e Bashkuara dhe duke forcuar sigurinë evropiane përballë kërcënimeve ruse.
Burimi: foreignpolicy.com