Çdo vit, rreth gjashtëqind mijë fëmijë, prindër dhe mësues holandezë marrin pjesë në Avondvierdaagse, një festival ecjeje që zgjat katër netë në një javë të shkurtër. Në Amsterdam, në parkun e dashur Westerpark, qindra fëmijë, shumica me biçikleta, mbërrinin në orën 17:00, pavarësisht nga stuhia që po përplasej gjatë ditës. Vullnetarët i mirëpresin, regjistrojnë grupet dhe i japin kartelat e kontrollit, ndërsa fëmijët zgjedhin një rrugë prej 5 km ose 10 km për të eksploruar lagjet përreth.
Ngjarja nuk është garë, por përfundimi i çdo nate shpërblen me medalje, një buqetë lulesh dhe, për disa, shumë ëmbëlsira. Vullnetarja Judith van Oudheusden, e cila ka marrë pjesë në këtë traditë që kur ishte fëmijë, shpjegon se “ngjarja është tipike holandeze – nuk e gjejmë në vende të tjera”. Ajo dhe kolegët e saj kontrollojnë kartelat e fëmijëve për të siguruar që çdo pjesëmarrës ka përfunduar shtigjin e sotëm, duke i lejuar të marrin medaljen në ditën e fundit. Ngjarja përfshin gjithashtu rrugë nëpër parqet e gjelbëruara Erasmuspark dhe Rembrandtpark, dhe kalon pranë molos së vjetër Molen de Otter.
Sipas Shoqatës Mbretërore Holandeze për Ecje (KWbN), Avondvierdaagse organizohet në 700 vende në gjithë vendin, me dhjetëra mijëra vullnetarë që ndihmojnë. Tradita ka origjinën e saj në një marshe ushtarake të vitit 1909 në Nijmegen, e cila pas Luftës së Dytë Botërore u shndërrua në ngjarje civile. Sot, ajo është një nga simbolët kombëtarë të Holandës, ngjashëm me Ditën e Mbretit, dhe ka përhapur edhe në Suriname, ish-koloninë holandeze. Profesorja Inger Leemans thekson se “është interesante se një aktivitet me origjinë ushtarake ka evoluar në një shenjë identiteti kombëtar për një vend që rrallëherë e përshkruan veten si ushtarak”. Përfundimisht, ekspertja Sanne de Vries thekson rëndësinë e aktivitetit fizik për fëmijët: “Përmes këtyre ecjeve, fëmijët zhvillojnë aftësitë motorike dhe krijojnë një lidhje pozitive me lëvizjen në natyrë”.