Me rastin e muajit të Krenarisë (Pride Month), gazetarët e gazetës britanike "The Guardian" kanë ndarë mendimet e tyre mbi personazhet queer që i konsiderojnë më të spikatur në kinematografi. Nga kriminelët e filmave "heist" deri te adoleshentët që përpiqen të gjejnë identitetin e tyre, këto zgjedhje pasqyrojnë një gamë të gjerë të përfaqësimit LGBTQ+ ndër dekada.
El Hunt veçon Corky-n, ish-të burgosurën që kthehet në hidraulike në filmin klasik të vitit 1996, "Bound". Hunt vlerëson thjeshtësinë e këtij personazhi, i cili shfaqet me një tatuazh labrys dhe një qëndrim të vendosur, duke e përshkruar atë si një figurë që ishte përpara kohës së vet. Sipas Hunt, ndikimi i Corky-t është i dukshëm në filma të mëvonshëm si "Bottoms" dhe "Love Lies Bleeding".
Juan A. Ramirez fokusohet te Eric-u nga filmi i Todd Stephens, i vendosur në vitet '80. Ramirez vë në dukje se "rrëmuja" e Eric-ut është ajo që e bën atë real, duke e lidhur procesin e tij të daljes hapur me atë të rritjes personale. Përmes performancës së Chris Stafford, filmi kap entuziazmin e krijimit të një jete të re që përputhet me fantazitë e adoleshencës.
Louis Staples kujton rolin e Frank Dillard në filmin "Mrs. Doubtfire" (1993), të luajtur nga Harvey Fierstein. Staples e konsideron të rëndësishëm faktin që në vitin 1993, një periudhë e shënuar nga paniku moral rreth HIV/AIDS, filmi prezantoi një personazh gay që nuk ishte një figurë tragjike. Frank, i cili ndihmon vëllain e tij të transformohet përmes grimit dhe veshjeve, ishte në një marrëdhënie të lumtur me një partner.
Miriam Balanescu shkruan për Divine, personazhin drag të Harris Glenn Milstead, i njohur si figura qendrore e "Trash Trilogy" të John Waters. Balanescu e përshkruan Divine si një personazh që udhëheq një grup të margjinalizuarish në një seri ngjarjesh të pazakonta. Ajo thekson se "Pink Flamingos" mbetet një pikë referimi për sa i përket notoritetit kinematografik, duke mos u tejkaluar nga asnjë personazh tjetër në nivelin e çuditshmërisë.