Në gusht të vitit 1918, gjatë një vale të nxehtë në Toronto, dhjetëra mijëra njerëz u mblodhën në Yonge Street për të protestuar. Sipas historianit Thomas Gallant, turmat prej 20,000 deri në 25,000 personash shkatërruan pothuajse çdo biznes grek në qytet, duke thirrur: “Sonte është nata kur gjuajmë grekët”.
Ngjarja ndodhi në një kohë kur veteranët kanadezë po ktheheshin nga Lufta e Parë Botërore. Shumë prej tyre ndjenin se qeveria nuk u ofronte mbështetje të mjaftueshme shëndetësore apo pensione për invalidët. Në atë kohë, imigrantët grekë përbënin më pak se një përqind të popullsisë së Torontos, por zotëronin mbi një të tretën e restoranteve të qytetit. Veteranët i shihnin ata si persona që kishin shmangur shërbimin ushtarak, duke i etiketuar si “slackerë” (shmangës të detyrës).
Trazirat u nxitën nga një incident në restorantin “White City Cafe”, ku një veteran i dehur, Claude Cludernay, u përplas me stafin dhe u arrestua. Pas kësaj, u përhapën thashetheme se Cludernay ishte rrahur ose vrarë nga imigrantët grekë. Pavarësisht përpjekjeve të pronarit Paul Letros për të qetësuar situatën, turma sulmoi restorantin. Sandra Gionas, kryetare e komisionit historik në “Hellenic Heritage Foundation”, tregon se turma hodhi tulla dhe shkatërroi ambientet.
Gjatë atij fundjavë, më shumë se një duzinë biznesesh greke u shkatërruan, duke shkaktuar dëme të konsiderueshme financiare. Megjithatë, nuk u raportua asnjë vdekje apo lëndim serioz. Në atë kohë, narrativi mbizotërues në media dhe nga autoritetet lokale shpesh fajësonte komunitetin grek për incidentet.
Sot, ekspertët si Gallant dhe Gionas paralajmërojnë se këto ngjarje duhet të shërbejnë si një mësim për rreziqet e ksenofobisë. Ata vërejnë se në periudha të krizave sociale dhe ekonomike, shoqëritë shpesh kërkojnë grupe për t’i bërë “kurban”, një fenomen që sipas tyre mbetet aktual edhe në kontekstin e sotëm të rritjes së retorikës anti-imigrante në Kanada dhe botë.
Burimi: aljazeera.com