Një javë pas dorëheqjes së Keir Starmer, Britania e Madhe ndodhet në një situatë pasigurie politike. Andy Burnham pritet të bëhet kryeministër para fundit të verës, përveç nëse ndodh ndonjë skandal i papritur. Kthimi i tij në Westminster pas një periudhe të gjatë si kryetar i Greater Manchester, nënkupton se ai mund të hyjë në Downing Street pa një program të qartë politik, përtej premtimit për “ndryshim”.
Aktualisht, sindikatat kryesore po debatojnë mbi atë se kush duhet të jetë ministri i financave dhe cili duhet të jetë programi ekonomik i Burnhamit, ende pa u emëruar ai zyrtarisht në krye të qeverisë. Të hënën, Burnham mbajti një fjalim ku shpalosi prioritetet e tij, duke përfshirë krijimin e një zyre “No 10 North” në Manchester, me qëllim shpërndarjen e pushtetit dhe zhvillimit në çdo pjesë të vendit.
Për të kuptuar drejtimin e mundshëm të një qeverie nën udhëheqjen e tij, vëmendja përqendrohet te karriera e tij e mëparshme. Në vitin 2015, kur George Osborne po zbatonte reforma të ashpra të mirëqenies, Burnham abstenoi nga votimi për projektligjin përkatës. Ai e kishte cilësuar legjislacionin si të “pambështetshëm”, por nuk u rebelua për shkak të parimit të përgjegjësisë kolektive të kabinetit. Lidhur me shpenzimet për përfitimet sociale, Burnham ka deklaruar se nuk është kundër reduktimit të tyre, por preferon një qasje parandaluese në vend të shkurtimeve të drejtpërdrejta.
Në fushën e kujdesit shoqëror, Burnham propozoi në vitin 2009 një shërbim falas në Angli, të financuar përmes taksave mbi pasurinë. Muajin e kaluar, ai deklaroi për The Guardian se nuk do të hezitojë të ndërmarrë ndryshime tatimore për të financuar këtë shërbim dhe kërkon publikimin e raportit Casey për kujdesin ndaj të rriturve sa më shpejt.
Për sa i përket kostos së jetesës, Burnham ka përmendur rrjetin e tij të transportit “Bee Network” në Manchester si shembull të sjelljes së shërbimeve bazë nën kontroll publik. Ai ka theksuar nevojën për ta bërë jetën më të përballueshme, duke shtuar se njerëzit duhet të kenë mundësi për aktivitete sociale dhe pushime, pasi sipas tij, njerëzit kanë nevojë për shpresë.
Burimi: theguardian.com