Agjërimi ndërmjetësues (intermittent fasting) shfaqet periodikisht si një trend dietik, por ekspertët theksojnë se nuk bëhet fjalë për diçka të re nga këndvështrimi i të ushqyerit klinik. Stacie Stephenson, anëtare e bordit të American Nutrition Association, shpjegon se ky nuk është një mjet për humbje peshe, por një strategji e dobishme për shëndetin.
Sipas Dr. Stephenson, agjërimi ndërmjetësues është i thjeshtë: për 12 deri në 14 orë në ditë, personi nuk konsumon asgjë përveç ujit. Gjatë pjesës tjetër të ditës, përcaktohet një dritare për ngrënie, e cila rekomandohet të zgjasë nga tetë deri në 12 orë. Ashley Koff, drejtore e kurseve të të ushqyerit në Institutin Susan Samueli të UC Irvine, shton se koncepti synon të vendosë kufij në konsumin e vazhdueshëm të kalorive, duke i dhënë trupit mundësi të pushojë.
Pushimi i sistemit tretës është një nga përfitimet kryesore, pasi redukton inflamacionin e përgjithshëm të trupit. Dr. Stephenson shpjegon se kjo ndikon në një jetë më të shëndetshme, duke përfshirë nivele më të mira të energjisë, hormone të balancuara dhe stabilitet të glukozës në gjak. Megjithatë, ajo thekson se kjo nuk nënkupton domosdoshmërisht humbje peshe, pasi kjo e fundit varet nga bilanci i kalorive.
Një studim i vitit 2020 i botuar në revistën JAMA tregoi se të rriturit që kufizuan vaktet brenda një dritareje tetë-orëshe për 12 javë nuk humbën peshë në mënyrë më të ndjeshme se grupi kontroll. Autorët përfunduan se ngrënia me kohë të kufizuar, pa ndërhyrje të tjera, nuk është më efektive për humbje peshe sesa ngrënia gjatë gjithë ditës.
Colin Robertson, nutricionist dhe zyrtar kryesor i produkteve në Zinzino, shton se agjërimi mund të ndihmojë në rregullimin e sheqerit në gjak dhe ndjeshmërinë ndaj insulinës. Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se agjërimi nuk është i përshtatshëm për të gjithë, veçanërisht për atletët që kanë nevojë për karburant të vazhdueshëm ose për personat që janë në proces shërimi nga lëndime apo sëmundje.