Pentagoni ka riemërtuar Komandën e saj Indo-Paqësore në Komandën e Paqësorit, duke hequr termin “Indo” që ishte shtuar në vitin 2018. Ndërsa zyrtarët amerikanë e përshkruajnë këtë si një rikthim në emërtimin historik, ky ndryshim po shihet si një sinjal strategjik. Në vitin 2018, shtimi i këtij termi shërbente si një njohje e rolit të Indisë si kundërpeshë demokratike ndaj Kinës.
Pas këtij ndryshimi, deputeti indian Shashi Tharoor reagoi në rrjetin social X, duke pyetur nëse ky veprim shënon fundin e partneritetit “Quad”, që përfshin SHBA-në, Australinë, Indinë dhe Japoninë. Ky zhvillim reflekton një ndryshim më të gjerë në politikën e jashtme amerikane, ku Washingtoni po ndërpret praktikën e trajtimit të Indisë si ndërmjetësues i vetëm për rajonin e Azisë Jugore.
Këto shtete po trajtohen si partnerë transaksionalë që bashkëpunojnë aty ku interesat përputhen, duke ruajtur lirinë për të zhvilluar marrëdhënie edhe me Kinën apo Rusinë. Washingtoni duket i vendosur të parandalojë dominimin e çdo fuqie të vetme në rajon, duke nxitur një ekuilibër pluralist.
Strategët indianë kanë shprehur shqetësimin se ky dekuplim gradual mund ta shndërrojë SHBA-në në një rival rajonal. Zyrtarët amerikanë po e shohin Indinë gjithnjë e më shumë si një konkurrent komercial në sektorët e farmaceutikës, teknologjisë së informacionit dhe prodhimit të gjysmëpërçuesve, duke u përpjekur të shmangin varësinë e tepërt që karakterizoi marrëdhëniet me Kinën në të kaluarën.
Islamabad po pozicionohet si një nyje strategjike për burimet minerale, siç janë depozitat e bakrit dhe arit në Reko Diq. Përmes kontakteve të drejtpërdrejta, Pakistani ka siguruar tarifa tregtare më të favorshme dhe mbështetje amerikane kundër Ushtrisë së Çlirimit të Baloçistanit, duke balancuar njëkohësisht lidhjet me Kinën dhe SHBA-në.
Ky ndryshim nuk nënkupton përjashtimin e Indisë, por një kalim drejt një partneriteti më pragmatik. Washingtoni kërkon ende fuqinë tregtare dhe kapacitetet detare të Delhit, por epoka e “vetos rajonale” të Indisë duket se ka arritur kufijtë e saj.
Burimi: aljazeera.com