Erling Haaland i siguroi Norvegjisë fitoren e parë në fazën eliminatore të një Kampionati Botëror, duke shënuar golin vendimtar ndaj Bregut të Fildishtë. Pas golit, futbollisti u largua nga fusha pa ndonjë reagim të dukshëm, ndërsa babai i tij, Alfie Haaland, i cili ka përfaqësuar Norvegjinë në Botërorin e vitit 1994, e përjetoi momentin me emocione të forta në tribunë. Alfie u shpreh për ESPN se është një moment krenarie të shohësh djalin tënd duke përfaqësuar vendin në një Botëror, një ëndërr që Erling e ka pasur prej kohësh.
Në skuadrën e Shteteve të Bashkuara, 21-vjeçari Alex Freeman, lojtari më i ri në ekip, shënoi në fitoren 2-0 ndaj Australisë. Babai i tij, Antonio Freeman, ish-kampion i Super Bowl-it, kujtoi se si Alex, që në fëmijëri, godiste topin kudo nëpër shtëpi. Për Antonion, të shohësh djalin të luajë në Botëror dhe të shënojë golin e parë me kokë është një përvojë tejet emocionale, ndërsa theksoi rëndësinë e mbështetjes që Alex merr nga bashkëlojtarët e tij më me përvojë.
Vëllai i tij, Dane Rashford, kujtoi kohën kur Marcus udhëtonte me tre autobusë për të shkuar në stërvitje me Manchester United. Dane theksoi se pjesëmarrja në Botëror nuk është vetëm arritja e 90 minutave në fushë, por kulmi i viteve të tëra të sakrificës, qëndrueshmërisë dhe besimit të familjes.
Alfie Haaland pranoi se ndjen një dozë ankthi, por ndihet më shumë i emocionuar sesa nervoz, duke e ditur peshën që ka veshja e fanellës së kombëtares. Dane Rashford shtoi se familja e kupton përgjegjësinë që ndjen Marcus, duke theksuar se përtej futbollit, më e rëndësishmja është që ai të largohet nga fusha duke ditur se ka dhënë gjithçka.
Për familjet që shohin të afërmit e tyre të kalojnë nga lojërat në shtëpi te skena më e madhe botërore, përvoja mbetet surreale. Pavarësisht rezultateve të ardhshme, për familjarët e Haaland, Rashford dhe Freeman, pjesëmarrja e tyre në këtë turne përfaqëson përmbushjen e një ëndrre jetësore.
Burimi: espn.com