Për shumë pasardhës të afrikanëve të skllavëruar, një falje zyrtare për tregtinë transatlantike të skllevërve nuk përbën drejtësi. Debati është intensifikuar pas konferencës “Next Steps” në Akra, ku u diskutua për drejtësinë reparative. Pjesëmarrësit miratuan një kornizë me 19 pika që kërkon dëmshpërblime, lehtësim të borxheve dhe kthimin e objekteve kulturore, krahas kërkesave për falje zyrtare nga shtetet dhe institucionet përfituese.
Yaw Owusu Akyeaw nga grupi “African Diaspora 126+” e cilëson faljen verbale si një gjest simbolik që shmang përgjegjësinë reale. Sipas tij, ky veprim shpesh përdoret si një strategji për të shmangur dëmshpërblimet financiare ose ndëshkimet për krimet e kryera kundër njerëzimit.
Ai përmend ndikimin e programeve koloniale, si “Bantu Educational Kinema Experiment”, duke argumentuar se investimet në arsim dhe prodhimin e përmbajtjes janë të nevojshme për të adresuar pasojat e indoktrinimit të kaluar.
Në komunitetet e rajonit qendror të Ganës, si Assin Manso dhe Elmina, historia e prejardhjes nga skllavëria mbetet një temë e ndjeshme dhe shpesh e heshtur. Për shumë pasardhës, humbja e identitetit dhe shkëputja nga toka stërgjyshore janë plagë që nuk mund të mbyllen vetëm me deklarata zyrtare. Presidenti i Ganës, John Dramani Mahama, ka njoftuar krijimin e organeve ndërkombëtare për të çuar përpara çështjet e drejtësisë reparative dhe kthimit të vlerave kulturore.
Burimi: aljazeera.com