“Zviceranët punojnë 200 orë më shumë se gjermanët”, tha kancelari gjerman në një intervistë verore me televizionin publik gjerman ZDF të hënën.
Friedrich Merz është ankuar prej kohësh për një gjoja mungesë të etikës së punës në Gjermani. Ai është përballur me kritika të konsiderueshme për këtë.
Në intervistë, ai e mbrojti veten. “Unë kurrë nuk e kam akuzuar askënd për përtaci personale”.
Në vend të kësaj, argumentoi ai, problemi ishte numri i përgjithshëm i orëve të realizuara në punë dhe produktiviteti i pamjaftueshëm. Megjithatë, krahasimi me Zvicrën është i gabuar, sipas një verifikimi faktesh nga ZDF.
A punojnë vërtet zviceranët 200 orë më shumë?
Sipas Zyrës Federale të Statistikave, në vitin 2025, punëtorët zviceranë me kohë të plotë punonin mesatarisht 42.5 orë në javë. Për gjermanët, mesatarja ishte 38.4 orë. Kjo përkthehet në një diferencë prej 200 orësh në vit.
Megjithatë, kjo llogaritje nuk i merr parasysh punëtorët me kohë të pjesshme dhe pensionistët. Ka më shumë punëtorë me kohë të pjesshme në Zvicër sesa në Gjermani. Në të njëjtën kohë, mosha e daljes në pension në Zvicër është dy vjet më e ulët se ajo në Gjermani, raporton ZDF.
Duke marrë parasysh këta dy faktorë, një zviceran mesatar punon 35.2 orë në javë. Homologu i tij gjerman punon 34.3 orë. Gjatë një viti, kjo diferencë arrin në më pak se 50 orë.
“Pse Zvicra nuk është një model për t’u ndjekur”
Ekonomistet Bettina Kohlrausch dhe Noemie Zurlinden publikuan një raport shkencor më herët gjatë këtij viti me titull “Pse Zvicra nuk është një model për t’u ndjekur”.
Në të, ato krahasojnë kulturën e punës së Gjermanisë dhe Zvicrës. Në raport, ato arrijnë në përfundimin: “Një normë e lartë e punësimit me orar të plotë çon në një përqindje të lartë të punëtorëve me kohë të pjesshme.”
Me fjalë të tjera, rritja e orarit të punës së punonjësve me orar të plotë nuk çon domosdoshmërisht në rritjen e produktivitetit të ekonomisë kombëtare. Krahasimet me vendet e tjera e tregojnë gjithashtu të njëjtën. Në vitin 2024, tri vendet e BE-së me oraret më të gjata të punës ishin Greqia, Rumania dhe Bullgaria.
Në fakt, institucionet kryesore ekonomike si OECD dhe Banka Botërore supozojnë se produktiviteti për orë pune – dhe jo për punëtor – është një nxitës afatgjatë i rritjes ekonomike. Banka holandeze ING publikoi një studim më parë këtë vit që tregon se rritja e orëve të punës mund të çojë madje në një rënie të produktivitetit për orë.