Kenia ka siguruar një paketë financiare prej 750 milionë dollarësh nga Banka Botërore, e cila kombinon huamarrjen konvencionale përmes Bankës Ndërkombëtare për Rindërtim dhe Zhvillim (IBRD) dhe financimin koncesional përmes Asociacionit për Zhvillim Ndërkombëtar (IDA). Sipas Bankës Botërore, këto fonde synojnë të mbështesin reformat në qeverisje, menaxhimin e financave publike, mbrojtjen sociale dhe përmirësimin e jetesës për refugjatët dhe komunitetet pritëse.
Presidenti i Kenias, William Ruto, ka kritikuar kërkesat e gjera që shpesh u imponohen vendeve afrikane kur kërkojnë financim të huaj. Ai përmendi si shembull kërkesat për miratimin e ligjeve specifike që, sipas tij, nuk kanë lidhje me paratë që kërkohen.
Churchill Ogutu, drejtues i kërkimeve në Capital A Investment Bank, vëren se kur hapësira fiskale është e kufizuar, qeveritë kanë më pak mundësi për të negociuar kushtet. Sipas tij, përpjekjet e Kenias për të diversifikuar burimet e financimit, përfshirë tregjet ndërkombëtare të obligacioneve, pasqyrojnë një dëshirë për të reduktuar varësinë nga huamarrja multilaterale me kushte të rrepta.
Ndërsa huadhënësit argumentojnë se këto masa janë të nevojshme për stabilitetin fiskal, kritikët paralajmërojnë se ato rrisin kostot e jetesës për familjet. Protestat e vitit 2024 në Kenia, të cilat filluan kundër një projektligji financiar dhe u shndërruan në demonstrata antiqeveritare, nxorën në pah ndjeshmërinë politike të këtyre reformave.
Ekonomistja Wangari Kebuchi paralajmëron se kur qeveritë shtrëngojnë shpenzimet, buxhetet e sektorit social janë shpesh të parat që preken. Ajo thekson se kjo ndikon drejtpërdrejt te fëmijët përmes dobësimit të sistemeve të shëndetësisë, arsimit dhe mbrojtjes. Debati mbi ndikimin e këtyre kushtëzimeve vazhdon të jetë aktual në shumë vende afrikane, ndërsa qeveritë përpiqen të balancojnë nevojën për financim me prioritetet kombëtare.
Burimi: aljazeera.com