Sipas një projektligji të ri për imigracionin dhe azilin, azilkërkuesit në Britani do të urdhërohen të paguajnë rreth 10,000 paund për të mbuluar shpenzimet e jetesës të financuara nga shteti. Nëse nuk e bëjnë këtë, atyre mund t’u mohohet statusi i vendosjes në vend. Ky projektligj pritet të shqyrtohet nga deputetët të martën.
Sekretarja e Brendshme, Shabana Mahmood, ka bërë të ditura këto plane, ndërkohë që Partia Laburiste përballet me presion për të reduktuar shpenzimet vjetore prej 4 miliardë paundësh për akomodimin dhe mbështetjen e azilkërkuesve. Sipas Home Office, sekretarja do të ketë mundësinë të rregullojë shumën e tarifës, ndërsa azilkërkuesit që konsiderohen se kanë fonde të mjaftueshme do të duhet të paguajnë një tarifë fikse përpara se të bëhen të pranueshëm për vendosje.
Organizatat bamirëse e kanë dënuar këtë skemë, duke e cilësuar si një taksë mbi refugjatët që ikin nga lufta, tortura dhe uria. Imran Hussain, drejtor i çështjeve të jashtme në Refugee Council, deklaroi se imponimi i një pagese të tillë është i padrejtë dhe jopraktik, duke shtuar se kjo do ta bëjë më të vështirë për familjet që të rindërtojnë jetën e tyre. Nga ana tjetër, Zoe Dexter nga Helen Bamber Foundation e përshkroi propozimin si një njoftim pa detaje apo plan të besueshëm për të trajtuar vonesat në sistemin e azilit.
Ekspertët vënë në dyshim efikasitetin financiar të kësaj mase. Madeleine Sumption, drejtore e Observatorit të Migracionit në Universitetin e Oksfordit, theksoi se të dhënat tregojnë se vetëm një përqindje e vogël e refugjatëve fitojnë mbi 20,000 paund pesë vjet pas marrjes së azilit. Për rrjedhojë, ndikimi i skemës në financat publike pritet të jetë relativisht i vogël.
Për më tepër, ekspertët paralajmërojnë se skema mund t’i dekurajojë azilkërkuesit nga gjetja e punës ose t’i shtyjë ata drejt akomodimeve alternative. Home Office njoftoi se detajet mbi pragjet e të ardhurave do të përcaktohen në rregullore dytësore, duke shtuar se departamenti nuk mund të llogarisë kostot e skemës derisa të vendosen këto detaje.
Burimi: theguardian.com