Shtypja ekonomike e ushtruar nga Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli ka shkaktuar kosto të rënda për Iranin, duke prekur infrastrukturën ushtarake dhe ekonominë civile. Inflacioni ka shënuar rritje të ndjeshme, rialja iraniane ka rënë në nivelin rekord prej 1.9 milionë për dollar, ndërsa papunësia është rritur ndjeshëm. Presidenti iranian, Masoud Pezeshkian, deklaroi së fundmi se ekonomia dhe jetesa e popullit janë fronti kryesor në përballjen me armikun, duke theksuar se sulmet ushtarake nuk kanë arritur të detyrojnë kombin në dorëzim.
Shifrat e humbjeve ekonomike mbeten të diskutueshme. Zëvendësministri i Punës, Gholamhossein Mohammadi, raportoi në prill humbjen e mbi një milion vendeve të punës, ndërsa vlerësime të tjera sugjerojnë se deri në 12 milionë vende pune janë në rrezik.
Në qershor, një hetim i BBC-së konfirmoi dëmtimin e mbi 50 objekteve ushtarake në Iran, përfshirë bazat ajrore, asetet detare dhe komplekset e Gardës Revolucionare Islame (IRGC). Pothuajse një e pesta e bazës industriale iraniane ka pësuar dëme, ndërsa rindërtimi i qendrave petrokimike në Mahshahr dhe Assaluyeh mund të kërkojë më shumë se një dekadë.
Qëllimet e aleatëve ndryshojnë; ndërsa ministri izraelit i Financave, Bezalel Smotrich, ka deklaruar se synimi i Izraelit është dobësimi dhe rrëzimi i regjimit, presidenti amerikan Donald Trump ka theksuar se objektivat e tij janë ndalimi i programit bërthamor dhe lirimi i ngushticës së Hormuzit.
Mbetet e paqartë nëse presioni ekonomik do të detyrojë Tehranin të bëjë koncesione apo nëse do të forcojë qëndrimet e vijës së ashpër. Strategët izraelitë, si Yaakov Amidror, pranojnë se shteti iranian është dobësuar, por theksojnë se objektivi për të nxitur një rrëzim të regjimit nga vetë populli nuk është arritur.
Burimi: foreignpolicy.com
